صد افسوس است که یاران را خبر نیست

دلی چون آسمان را هیچ اثر نیست

فقط مشغول زیستن در بر مزاریم

که انسان بودن آدم خطر نیست

سرشت آدمی پندار نیک است

که گفتار خلافی در نظر نیست

درون رود جاری باش با آب

که راکد بودن ذهنت ثمر نیست

هوای کوچه های آدمی پر یاس باید

اگر همت شود آن یاس سمر نیست

برو فرهاد که عاشق بودنت بس

چو رفتارت نگوست دشمن دگر نیست