اندک اندک با خودت روراست باش

صورتک از چهره بردار آزاد باش

بنشین در بر خود

سخن آغاز کن

ون در آغاز حکایت

درد دل را باز کن

آبرو با ارزش است

لیک خلوت کن با خودت

در دلت آواز سرده

خلوتت را باز کن

در دلت چیزی نهفته

با خودت آزاد باش

سخن از دل چو شنیدی

با دلت رو راست باش

این سخنها چو شنیدی

فکر را آزاد کن

 صورتک را زود بشکن

با وجودت صاف باش