شعر

خانه ای خواهم ساخت     بر سر تپه ای دور

بر سر راه سفر               سفری تا ته دور

خانه ای خواهم ساخت     برسر برگ و چمن

دور تا دور پر گل           گل سرخ  میخک و یاس

در درون خانه           نیمکتی خواهم ساخت

نیمکت تنهایی        نیمکت همیاری

نیمکت تنهایی       در درون خانه

با صدا روزی گفت    پس کو صاحب خانه

من و تنهایی خود     مینشینیم لب آب

با صبا میگویم      صبر کن ای می ناب

رفت شبهای زیاد    آمد آن صبح قشنگ

صاحب خانه من     آمد از راه به چنگ

بر سر راه سفر     گل می افشانم

گل مریم گل یاس     عطر نر گس با شتاب

در درون خانه           عشق نقش میبندد

همه جا پر ز سرور    همه جایش پر نور

خانه ما پر شد     لبریز از عشق و نیاز

پر ز نور پر زگلاب    لبریز از می ، می ناب

تا کنون این  خانه     پر ز عشق است و سرور

ای کاش در راه دراز     خانه باشد ، می و یار