شعر

کاش می شد زندگی معنی کنیم

کاش می شد رود را در مسیر جاری کنیم

کاش جای ابر تیره صبح شود

کاش یک شاخه گل را به یاس هدیه کنیم

کاش می شد مثل آهو در چمن

خرم و زیبا به دشتستان شویم

کاش می شد مثل بوی رازقی

مثل شبنم به هر سوی رویم

کاش می شد حرف دل را باور کنیم

بر سر عشقش جان پر پر کنیم

کاش می شد تیشه ای بر رسم عشاقان زنیم

بیستون را از نو به دنیا آوریم

کاش می شد چشمه عشق به صحرای شویم

جاری جاری به نخلستان رویم

کاش می شد عشق را به فردا ها دهیم

کاش می شد همچو فرهاد به شیرین دل دهیم

کاش می شد عشق را به دنیا ها دهیم