فکر کن در فضای آسمان پر میزنی

در مسیرت سر به دریا میزنی

پر کشان بر بام دنیا میروی

بر بلندای درخت بی نشانی میروی

در مسیرت جای من پرواز کن

با درود بر قاصدک قصه ام آغاز کن

با لبانب روی آن  گل را ببوس

نام من را بر شقایق آن گل عاشق بگو

زندگی را بر سمین و یاسمین آن گل باران بگو

پر کشان بر این درخت و آن درخت

روی آن دریای آرام را بچرخ

لحظه ای آن ابر تیره ، آن غضبناک را ببین

درد ها دارد آن از گردش دور زمین

در میان آسمانت سر به فردا هم بزن

در میان حجم اندوه سر به معوا هم بزن

بال خود را باز کن بالای بالاها برو

از زمین و آسمان از کهکشان بالا برو