شعر

ای که تمام بودنم

از نظر و نگاه توست

بر تو سجود می کنم

قبله گهم صدای توست

توره ی مشک ختنی

بهانه ام به زیستنی

ای که تمام جان من

فدای یک سلام تو

شب ، همه شب گریه ام

ز دوری و فقان توست

خود که چراغ هر رهی

فدای آن نگاه تو

صبح سپیده دم تویی

خوفتن به گاه شب تویی

جان تویی ، نفس تویی

من به فدای نام تو

خاک ره کویت شدم

چون شانه بر مویت شدم

تا که نظاره گر شویی

بر جان من داور شویی